Arnoud

Zoals iedereen; huisje, boompje, beestje

In een leuk, klein appartement woont Arnoud. Arnoud is 31 jaar, komt uit Enschede en is schilder van beroep. Via het UWV heeft hij een opleiding daarvoor kunnen volgen. Hij heeft voor kleine bedrijfjes en bij particulieren gewerkt. Momenteel heeft hij door de economische crisis geen werk. Hij heeft altijd veel gewerkt en wil ook na zijn ziekenhuisopname zeker weer aan het werk. Arnoud heeft genderdysforie, hij heeft het gevoel van het andere geslacht te willen zijn.

‘Ik ben geboren als meisje, maar heb heel lang het gevoel gehad in een verkeerd lichaam te zitten. Ik was 17 jaar toen ik op televisie iets zag over genderdysforie. Ik kwam er toen achter dat wat ik had ook een naam heeft. Het gevoel en de gedachtegang waren heel herkenbaar, ik kon er eigenlijk wel van janken. Ik had ook wel tegenstrijdige gevoelens, dit kan toch eigenlijk niet. Je wordt geboren als een meisje of als een jongen en daar moet je het mee doen. Ik verkeerde in een ontkenningsfase. Al gauw was voor mij duidelijk dat ik eigenlijk een jongen ben en geen meisje.

Mijn ouders wilden er weinig van weten. Mijn moeder heeft het nu geaccepteerd, mijn vader heeft het er veel moeilijker mee. Het geloof heeft hier ook mee te maken. Hij kwam dan bijvoorbeeld met Bijbelteksten en citaten over dat je als vrouw zo geschapen bent. Ik had dan vaak een andere tekst dat je bijvoorbeeld ook gelukkig met jezelf moet zijn. Ik denk dat mijn moeder niet zo goed weet wat alles inhoudt, mijn vader wel. Hij zal het waarschijnlijk nooit accepteren, maar kan het nu ook niet meer tegenhouden. Ik snap wel dat hij het er moeilijk mee heeft en probeer me in hem te verplaatsen. We hebben wel contact maar niet zoveel. Soms, zeker als hij boos is, noemt hij me bij mijn meisjesnaam. Dat is kwetsend. Ik heb ook nog een oudere broer, die heeft wel eens aan mij gevraagd (toen nog als meisje) of ik lesbisch was. Ik heb hem verteld dat ik liever een jongen zou zijn en dat ik mij wilde laten ‘ombouwen’ (transformeren is het woord, maar dat klinkt zo technisch, net of je een robot bent). Hij reageerde erg goed met de opmerking; goh had dat eerder gezegd dan had ik vroeger met je kunnen voetballen. Hij steunt mij volledig en staat erachter. Hij probeert ook mijn ouders mee te krijgen. Dat doet mij goed.

Ik wil graag mijn verhaal vertellen, omdat er een taboe op dit onderwerp ligt. Al wordt het wel beter. Ik vind het belangrijk dat mensen weten wie ik ben. Zelf (van binnen) ben ik niet zo veranderd. En dat wil ik graag doorgeven. Er hoeft maar één iemand te zijn die dit verhaal ook herkenbaar vindt en dezelfde stappen gaat zetten. Ik had twee keuzes. Ik kon kiezen om een meisje te blijven en een ellendig leven te hebben of hulp zoeken en een man te worden met alles wat daar bij hoort. Ik ben degene geworden die ik wil zijn en ik heb voor het laatste gekozen.’

Plaats ook een reactie

Maximaal 1000 karakters.

  • (Max. 2 mb)
  • (Max. 2 mb)

Let op: Een reactie wordt eerst door Mens & techniek gecheckt. Het kan zijn dat het een paar dagen duurt voordat u reactie geplaatst wordt. Door te reageren gaat u akkoord met onze voorwaarden.

Gerelateerde projecten